Uruchom najpierw ten test curl
Zanim zmienisz kod, wyłącz swoją aplikację z równania. To jedno polecenie wysyła minimalne poprawne zapytanie do API:
curl -i https://api.unrestrictedaiapi.com/v1/models \
-H "Authorization: Bearer YOUR_KEY"
GET /v1/models nie kosztuje nic, więc jest bezpiecznym sposobem na przetestowanie klucza. Flaga -i wypisuje linię statusu i nagłówki.
- 200 i lista modeli: klucz jest poprawny. Twoja aplikacja wysyła coś innego, więc przejdź do sekcji o zmiennych środowiskowych i base URL.
- 401: klucz lub nagłówek jest nieprawidłowy. Przejdź do następnej sekcji.
- Błąd połączenia lub DNS: base URL jest nieprawidłowy, co jest innym problemem niż 401.
Wklej klucz ręcznie do tego testu, nie przez zmienną. To usuwa środowisko z grona podejrzanych.
Przyczyna 1: nagłówek nie jest poprawny
API oczekuje Authorization: Bearer <key>. Małe odchylenia powodują błąd LLM API 401:
Authorization: YOUR_KEY— brakuje słowa Bearer.Authorization: Bearer: YOUR_KEY— dodatkowy dwukropek.Authorization: Bearer "YOUR_KEY"— cudzysłów wewnątrz wartości.Authorization: Bearer YOUR_KEY— dwie spacje.- Nagłówek o nazwie
X-API-Keylubapi-keyzamiastAuthorization. To konwencje innych usług.
Jeśli używasz SDK OpenAI, nie piszesz nagłówka samodzielnie. SDK buduje go z argumentu api_key. Jeśli nadal widzisz 401, wartością przekazywaną do SDK jest problem, a nie format nagłówka.
Przyczyna 2: klucz jest uszkodzony
Klucze to długie losowe ciągi, więc błędy kopiowania są częste i trudne do dostrzeżenia gołym okiem.
- Nowa linia lub spacja na końcu. Kopiowanie z terminala lub pliku tekstowego często dodaje jeden. Wiele bibliotek HTTP wysyła wtedy nieprawidłowy nagłówek lub klucz, który nie pasuje.
- Ucięty klucz. Podwójne kliknięcie zaznacza tylko część ciągu, jeśli klucz zawiera znaki przerywające zaznaczanie. Użyj przycisku kopiowania na stronie klucza API.
- Cudzysłowy inteligentne. Wklejenie przez edytor tekstu lub aplikację czatu może zamienić proste cudzysłowy na zakrzywione.
- Stary lub obrócony klucz. Jeśli utworzyłeś nowy klucz, stary może już nie być tym, którego używasz.
Aby sprawdzić niewidoczne znaki w Pythonie, wypisz repr wartości:
import os
key = os.environ.get("API_KEY", "")
print(repr(key), len(key))
print(repr(key.strip()) == repr(key))
Jeśli druga linia wypisuje False, masz białe znaki wokół klucza. Wywołaj .strip() podczas jego odczytu.
Przyczyna 3: niewłaściwy base URL
To najczęstszy błąd przy przełączaniu istniejącej aplikacji na nowego dostawcę. Twój klucz jest ważny tylko na hoście, który go wydał. Base URL dla tej strony to:
{"base_url": "https://api.unrestrictedaiapi.com/v1"}
Dwa wzorce błędów pojawiają się ponownie i ponownie:
- Ustawiłeś nowy klucz, ale zostawiłeś stary base URL. Zapytanie trafia do starego dostawcy, który odrzuca klucz, którego nigdy nie widział, zwracając 401. Tekst błędu wspomina wtedy o starym dostawcy, co jest użyteczną wskazówką.
- Ustawiłeś nowy base URL, ale zostawiłeś stary klucz w środowisku. Zapytanie dociera do nas, a my odrzucamy klucz innego dostawcy.
Sprawdź też ścieżkę. Base URL kończy się już na /v1, więc SDK dodają do tego /chat/completions. Jeśli budujesz URL ręcznie, pełna ścieżka to /v1/chat/completions, a nie /v1/v1/chat/completions.
Przyczyna 4: zmienne środowiskowe i pliki konfiguracyjne
Jeśli curl działa, ale Twoja aplikacja zawodzi, coś dostarcza aplikacji inny klucz niż myślisz.
- Zmienna nieeksportowana. W powłoce
API_KEY=abc python app.pydziała, aleAPI_KEY=abcw osobnej linii nie dociera do procesów potomnych. Użyjexport. - Przysłonięta przez inną wartość. Biblioteki mogą automatycznie odczytywać
OPENAI_API_KEY. Jeśli stara jest ustawiona w Twoim profilu powłoki, może nadpisać to, co zamierzałeś. - Cudzysłowy w pliku .env. Niektóre ładowarki zachowują cudzysłowy jako część wartości. Jeśli Twój klucz dociera owinięty w znaki cudzysłowu, usuń je lub przetestuj za pomocą sprawdzenia repr powyżej.
- Nie zrestartowany. Serwery i notatniki odczytują zmienne środowiskowe przy starcie. Zrestartuj po edycji.
- Różne środowisko w produkcji. Kontenery, CI i panele hostingu mają swoje własne magazyny zmiennych. Wypisz długość klucza, nigdy sam klucz w logach.
Minimalny test Pythona potwierdzający konfigurację
Ten skrypt używa SDK OpenAI i wyraźnie raportuje błąd uwierzytelniania:
import os
from openai import OpenAI, AuthenticationError
client = OpenAI(
base_url="https://api.unrestrictedaiapi.com/v1",
api_key=os.environ["API_KEY"].strip(),
)
try:
r = client.chat.completions.create(
model="uncensored",
messages=[{"role": "user", "content": "Reply with the word ok."}],
max_tokens=5,
)
print("auth ok:", r.choices[0].message.content)
except AuthenticationError as e:
print("401:", e.status_code, e.response.headers.get("X-Request-Id"))
Jeśli wypisuje X-Request-Id, dołącz go do wiadomości do wsparcia, co pomaga zespołowi znaleźć Twoje zapytanie. Takie samo sprawdzenie w innych językach znajdziesz w szybkim starcie dla pięciu języków.
401 versus inne błędy
Nie spędzaj czasu na uwierzytelnianiu, jeśli błędem jest coś innego. Krótka mapa:
| Kod | Znaczenie | Gdzie szukać |
|---|---|---|
| 401 | Brakujący lub nieprawidłowy klucz | Nagłówek, klucz, Base URL |
| 429 | Limit zapytań lub tymczasowe przeciążenie | Zastosuj backoff i ponów próbę; limity znajdziesz w dokumentacji |
| 400 | Nieprawidłowe ciało żądania | JSON, nazwa modelu, parametry |
| 404 | Zła ścieżka | Base URL i endpoint |
Sprawdź też nazwę modelu. Używaj uncensored dokładnie; błędne ID modelu to błąd żądania, a nie 401. Szczegóły specyfikacji, w tym akceptowane endpointy i nagłówki API, znajdziesz na stronie specyfikacji API kompatybilnej z OpenAI.
Proxy, przeglądarki i ostateczne rozwiązania
Dwa rodzaje konfiguracji powodują mylące błędy 401.
Proxy i bramy
Reverse proxy, brama API lub wrapper serverless między Twoją aplikacją a API może usunąć lub przekształcić nagłówek Authorization. Przetestuj to z tej samej maszyny za pomocą curl i porównaj wyniki. Niektóre frameworki przesyłają nagłówek tylko do hostów z tej samej domeny, więc niestandardowy wrapper fetch może cicho go utracić przy wywołaniu cross-origin.
Klucze w kodzie front-endu
Wywoływanie API bezpośrednio z JavaScript w przeglądarce wystawia klucz każdemu, kto otworzy narzędzia deweloperskie, a przeglądarka może również zablokować żądanie z powodów cross-origin, które wyglądają jak błędy autoryzacji. Trzymaj klucz na serwerze, a niech front-end wywołuje Twój własny endpoint, który z kolei wywołuje API z dołączonym kluczem. Jeśli klucz kiedykolwiek został wklejony do publicznego kodu lub na zrzut ekranu, zastąp go.
Nadal utknąłeś
Jeśli świeżo skopiowany klucz nadal zwraca 401 w teście curl, wygeneruj klucz ponownie ze strony kluczy API, wklej go bezpośrednio do polecenia i spróbuj jeszcze raz. Jeśli to nie zadziała, prześlij supportowi czas żądania, endpoint oraz nagłówek odpowiedzi X-Request-Id. Nigdy nie wysyłaj pełnego klucza wiadomością; wystarczą pierwsze cztery i ostatnie cztery znaki, aby go zidentyfikować.
